Yoga docenten met een (bijna) burn-out, hoe valt dat te rijmen?

In het vakblad Yoga staat een interessant artikel met deze titel. Het triggerde iets waar ik mij al langer  over verbaas. Vooral omdat ik als mindfulnesstrainer regelmatig deelnemers heb die een burn out hebben (gehad) of er tegen aan zitten.

De yogadocenten, opleidingen en scholen schieten als paddestoelen uit de grond! Al 25 jaar geef ik les in dans (mijn roots) waarvan de laatste 13 jaar vooral pilates en sinds een paar jaar mindfulnesstrainingen. De afgelopen 6 jaar is de yoga uitgegroeid tot een enorme markt en is er sprake van een “hype”. Velen die ontevreden zijn met het werk wat ze doen of met het leven wat ze leiden zoeken heil in yoga en steeds vaker een opleiding tot yogadocent. Ik voelde mij dan ook bijna “verplicht” of in ieder geval genoodzaakt een yoga opleiding te doen en lessen aan te bieden.

Was pilates eerst een hype, inmiddels is het overgewaaid en merk ik ook in mijn lessen dat veel mensen toch voor yoga kiezen. Iets met je hart doen blijft ook lastig als je al jaren les geeft. Daar loop ik ook tegen aan. Zeker na de medische beperkingen die ik heb opgelopen sinds 2007. Het heeft mij doen beseffen dat het leven niet vanzelfsprekend is en dat ik dankbaar mag zijn dat ik uberhaupt nog les kan geven!

De yoga opleidingen die ik heb gedaan waren relatief kort maar heb ik gevolgd vanuit een interesse voor de verbinding van lichaam en geest. De fantastisch goede opleiding tot  mindfulness trainer, de Critical alignment yoga, en de huidige opleiding tot Lu jong docent geven een enorme verdieping van mij persoonlijk en als docent.  De poweryoga opleiding deed mij beseffen dat die vorm van yoga niet de juiste voor mij was.

Waarom ik geen burn out heb gekregen is een vraag die ik mij zeker wel eens heb gesteld. Alle persoonlijke “drama’s’’ die op mijn pad kwamen hebben mij op een of andere manier juist sterker gemaakt in plaats van neergesabeld. Een combinatie van lange ervaring in lesgeven om te voorzien in  mijn levensonderhoud en de meditatie practice en veerkracht. Zeker de laatste jaren versterkt door “practice what you preach” in de mindfulness.  En dat zie ik niet terug bij heel veel upcoming yogadocenten.

De ambitie ( ja die heb ik ook!), het verlangen naar iets, mee willen doen in de maalstroom, een markt zien. Ja allemaal ‘states of mind’ die ik natuurlijk ook tegenkom! Het zet mij aan tot reflexie.

Ik ga al een aantal jaartjes mee in de mindfulness, meditatie en yoga en pilates wereld en weet al veel. En toch elke keer is het jezelf terugfluiten naar de ‘’Open Mind’’ het juist ‘niet weten” dat je verder brengt. Best moeilijk hoor bij tijd en wijlen. Luisteren naar je lichaam en vooral kijken naar  binnen wat er is in het moment en keuzes maken. Steeds weer opnieuw…..dat is volgens mij de sleutel om niet in een burn out te geraken.