Geluk en mindfulness, een persoonlijke overpeinzing

Wat is geluk? Tevredenheid met het leven’, ‘levenssatisfactie’ of ‘subjectief welbevinden’. Een omschrijving waarmee over het algemeen geluk wordt omschreven.

In ieder geval gaf het een intens geluksgevoel dat de controle scan van mijn hoofd helemaal goed was. Ik heb er weer een paar jaar bij. Ik heb het “geluk” gehad een hele goede chirurg te treffen. Aan de andere kant geeft dat mij een nieuwe vraag. Haal ik wel alles uit het leven voor zover dat mogelijk is? Momenten van geluk zijn daarmee verbonden.

Niet teveel met de toekomst bezig zijn en kijken naar de kortere termijn. Dat is wat ik over gehouden heb aan de ervaring met de operatie aan een hersentumor. En dan wordt je toch weer even verleid om daar wel mee bezig te zijn omdat alles oké is.

Leef ik wel intens genoeg? Haal ik uit het leven wat er in zit voor mij? Allemaal vragen die vreemd genoeg weer opspelen na het horen van bovenstaande geweldige mededeling. Op een of andere manier is er weer een reden om vooruit te kijken. Wat ga ik met de tijd die mij gegeven is doen? Doorgaan op dezelfde weg of weer een afslag nemen. Wat is dat toch wanneer je zo’n ijkpunt in je leven beleeft? De vraag: ben ik gelukkig? Hoe vaak stel je jezelf deze vraag en wat is dat dan voor jou, gelukkig zijn?

Voor mijzelf sprekend als ik het gevoel (emotie) van geluk omschrijf is dat het ervaren van euforie, tevredenheid, genieten in het moment. Soms is het een flowervaring of een thuiskomen. Alles valt op de juiste plek in dat moment. Fysiek is er ontspanning, zachtheid en openheid. Als ik het zo terug lees kan ik me voorstellen dat het een nogal vage omschrijving lijkt. Het zijn ook eigenlijk slechts momenten die ik ervaar. Het is er, en het is ook meestal vrij snel weer weg of voorbij. Heel af en toe blijft er een waas van tevredenheid wat langer om mij heen hangen.

Door jarenlang oefenen in aandachtig zijn kan ik hele kleine momenten van geluk, tevredenheid en genieten ervaren en duiden. Gewaar zijn op een heldere manier in alle facetten. Soms zijn het slechts seconden. Langere of kortere momenten. Zelden een hele lange periode omdat er allerlei gradaties zijn in de ervaringen. Ik ervaar ook regelmatig momenten van chaggerijn en een soort hopeloosheid, opstandigheid en somberheid. Dat is de keerzijde van aandachtig kunnen zijn. De sombere en vervelende momenten worden ook meer ervaren en opgemerkt.

Het is heel menselijk die te willen vermijden. Het toelaten van de onprettige en minder fijne ervaringen is nu juist de sleutel tot geluk! Hoe controversieel dat ook mag klinken, het staat in alle literatuur over mindfulness en meditatie, en ondervinden we aan den lijve wanneer dat ook lukt.

Het omzeilen en vermijden van alle onprettige ervaringen in welke vorm dan ook, emotioneel, fysiek of mentaal leidt er toe dat we uiteindelijk lijden met een lange  “ij”. Geluk is dan eigenlijk het kunnen toelaten van ongeluk? Hoe vervelend is dat….!

De onprettige ervaringen herkennen, erkennen en toelaten met compassie zorgt ervoor dat de ervaring verzacht en een proces van acceptatie kan beginnen. Samen met het ontwikkelen van opmerkzaamheid ontwikkeld zich tevens het vermogen om prettige ervaringen te herkennen en meer in het moment te ervaren. Het gaat er uiteindelijk om hoe je met de tegenslagen en minder fijne situaties omgaat. Daar schuilt het geheim in.