Mindfulness niet spiritueel?

Ik vond een aantal definities van spiritualiteit

Spiritualiteit
1.is het geestelijk fijnstoffelijke werkgebied dat zich bezighoudt met het pure bewustzijn. Het is de relatie tussen wat gedacht, gevoeld, geweten en ervaren wordt ofwel het bewustwordingsproces van een wereld die wij zelf geschapen hebben en herscheppen. Het mag pure wetenschap genoemd worden, aangezien het de volledige integratie van al het leven en zijn bewustzijnsvormen accepteert. Spiritueel leven niets anders is als luisteren naar de energie die op je afkomt en die van jezelf uitgaat. Leren leven met de kosmische wetten en zien dat alles energie is.
Lat. spiritus, komt van spirare (blazen, ademen).

 2.Het geheel van Mentale Activiteiten en Processen waardoor wij Bewuster worden van de dieperliggende, niet-direct waarneembare maar toch heel belangrijke aspecten van de Werkelijkheid

3.De richting en inrichting van je leven met een intuïtieve levensstijl.

 4.Spiritualiteit heeft in de breedste zin te maken met zaken die de geest (Latijn spiritus) betreffen. Het woord wordt op vele manieren gebruikt en kan te maken hebben met religie of bovennatuurlijke krachten, maar de nadruk ligt op de persoonlijke innerlijke ervaring. == Het spirituele en het religieuze

 5.Zoals eten en drinken het lichaam voeden, wordt de geest gevoed door spiritualiteit. Het woord spiritueel is afkomstig van het Latijnse -˜spiritus-™ dat adem betekent. Adem is het symbool voor leven. Er bestaat een stoffelijk leven (het lichaam) en een onstoffelijk bestaan (de geest). Tegenwoordig gebruiken we het woord spiritualiteit als een  brede aanduiding van alles dat met het onstoffelijke bestaan heeft te maken.

Bij alle definities is er sprake van het stoffelijke en onstoffelijke. Er zijn verschillen in benadering en het woord wordt te pas en te onpas gebruikt in het dagelijks leven. Laatst was er iemand die een mindfulnesstraining toch maar niet ging doen omdat het niet spiritueel genoeg was. Dit riep bij mij vragen op. Met name of ik zelf wel of niet het labeltje er aan zou hangen. Nooit over nagedacht eigenlijk.
Mijn eigen interpretatie is dat mindfulness een hele mooie manier is om jezelf te ontwikkelen op het gebied van de geest en intuïtie. Het scherpt alle zintuigen en heeft bij consequente beoefening vaak het gevolg dat je de intuïtie meer ontwikkeld en daardoor ziet wat er werkelijk is.

Wanneer je op zoek bent naar mysterie en vage mistige zaken dan is dit niets voor je. Ik zie mindfulness als een hele nuchtere vorm van spiritualiteit. En zeker een manier om je als zodanig te ontwikkelen. Maar ontdaan van alle poespas en vage terminologie en beloftes die over het algemeen niet waar te maken zijn. Het kost wat discipline en inzet om het je eigen te maken en te integreren in je leven.

Dit wordt beloond met een sterker gevoel en inzicht voor wanneer en hoe je jezelf klemzet met ingesleten innerlijke patronen, reacties en fantasieën. De eerste definitie past daar naar mijn mening het beste bij.

En ook de laatste definitie waar gezegd word dat de geest gevoed word door spiritualiteit.  Het Latijnse spiritus betekent adem, als symbool voor leven. Voeding voor de geest. De adem is in de mindfulnesstraining (en yoga) een belangrijk instrument en anker. Bewust leren zijn van de adem kan je bewust leren zijn van het leven en wat er werkelijk is, de fijne en minder fijne dingen in het leven. Het kan helpen om de onprettige pijnlijke ervaringen in het leven te omarmen en er mee te zijn in plaats van er tegen te vechten en het anders te willen. En meer bewust van de mooie,  fijne momenten. Van doe modus naar zijns modus zoals dat zo mooi heet.